Wielu kursantów w Szwecji ćwiczy głównie w mieście, ale egzamin praktyczny obejmuje też drogi wiejskie. Drogi poza miastem mają własne zagrożenia: wyższe prędkości, wąskie odcinki, ukryte zakręty, wolne pojazdy rolnicze, ciemność przez większą część roku i zwierzęta na jezdni. Trafikverket (szwedzki zarządca dróg) podaje, że policji zgłasza się około 175 kolizji ze zwierzętami dzikimi i reniferami dziennie.

Prędkość na drogach wiejskich

Poza obszarem zabudowanym podstawowy limit prędkości to 70 km/h (bashastighet) zgodnie z 3 kap. 17 § rozporządzenia o ruchu drogowym (Trafikförordningen 1998:1276). Trafikverket może ustalić 80, 90, 100 lub 110 km/h na konkretnej drodze, co pokazuje znak C31.

Limit to maksimum, a nie cel. 3 kap. 15 § wymienia sytuacje, w których musisz utrzymywać odpowiednio niską prędkość. Kilka z nich jest typowych dla wsi:

  • ostre zakręty
  • szczyty wzniesień i inne miejsca z ograniczoną widocznością
  • ryzyko oślepienia
  • mijanie innych pojazdów na wąskich drogach
  • śliskie drogi
  • zwierzęta gospodarskie na drodze
  • miejsca, w których może pojawić się ruch poprzeczny

Wąskie drogi i mijanie

Na wąskich drogach często trzeba zaplanować, kto przejedzie pierwszy. Zwracaj uwagę na:

  • B6, Väjningsplikt mot mötande trafik: nie wolno ci wjechać na wąski odcinek, jeśli utrudniłoby to ruch z przeciwka.
  • B7, Mötande trafik har väjningsplikt: ruch z przeciwka musi ustąpić tobie.
  • E18, Mötesplats: miejsce mijania. Skorzystaj z niego wcześnie i nie parkuj w nim.

Szutrowe drogi, miękkie pobocza i krawędź asfaltu mogą ściągać auto w bok. Zwolnij, zanim zjedziesz bliżej krawędzi, by kogoś minąć, a nie w trakcie tego manewru.

Wyprzedzanie na drogach wiejskich

3 kap. 39 § wyznacza wyraźne granice. Tam, gdzie widoczność jest ograniczona na szczycie wzniesienia lub w zakręcie, wolno wyprzedzać tylko wtedy, gdy w twoim kierunku są co najmniej dwa pasy bez ruchu z przeciwka albo gdy w ogóle nie musisz zajmować pasa z przeciwka. Wyprzedzanie tuż przed skrzyżowaniem lub na nim jest w większości przypadków również zabronione.

Na wsi często spotyka się wolne pojazdy. Ciągnik typu b, na przykład, nie może jechać szybciej niż 50 km/h, a motorower klasy I nie szybciej niż 45 km/h. Bądź cierpliwy, trzymaj odstęp pozwalający widzieć poza poprzedzającym pojazdem i wyprzedzaj tylko tam, gdzie droga jest prosta, widoczność dobra i nie zatrzymuje cię linia ciągła.

Światła po ciemku

Szwedzkie drogi wiejskie często nie są oświetlone, a jesienne i zimowe wieczory są długie. Przepisy z Trafikförordningen:

  • Światła drogowe trzeba stosować, gdy twoje pole widzenia byłoby inaczej niewystarczające do bezpiecznej jazdy z daną prędkością (3 kap. 70 §).
  • Świateł drogowych nie wolno stosować na dobrze oświetlonych odcinkach, w odległości, w której kierowca z przeciwka mógłby zostać oślepiony, ani tuż za innym pojazdem (3 kap. 70 §).
  • Światła nie mogą oślepiać innych kierowców (3 kap. 67 §).

Przełączaj na mijania wcześnie, gdy zobaczysz światła z przeciwka, i wracaj na drogowe, gdy tylko pojazd z przeciwka cię minie. Światła drogowe to twoje najlepsze narzędzie do wypatrywania zwierząt przy poboczu.

Dzikie zwierzęta: gdzie i kiedy ryzyko jest największe

Znak A19, Varning för djur oznacza miejsce lub odcinek ze szczególnym ryzykiem pojawienia się zwierząt na drodze lub obok niej. Symbol zwierzęcia na znaku może się różnić. Traktuj znak jako prawdziwą informację, a nie ozdobę: zwolnij, obserwuj oba pobocza i używaj świateł drogowych, gdy wolno.

Trafikverket zwraca uwagę na:

  • świt i zmierzch jako pory wymagające szczególnej czujności.
  • wiosnę, gdy zeszłoroczne młode są przeganiane, oraz jesienny sezon łowiecki, gdy łosie i inne zwierzęta bardziej się przemieszczają.

Jeśli jedno zwierzę przebiega przed tobą, zwolnij i obserwuj, czy nie biegnie za nim kolejne. Trafikverket zbudował ponad 8000 km ogrodzeń dla zwierząt wzdłuż dróg państwowych, w połączeniu z przejściami dla zwierząt, ale żadne ogrodzenie nie czyni drogi całkowicie bezpieczną, więc znaki ostrzegawcze nadal mają znaczenie.

Co robić po kolizji ze zwierzęciem

Według Polisen (szwedzkiej policji), jeśli uderzysz niedźwiedzia, wilka, rosomaka, rysia, łosia, jelenia szlachetnego, sarnę, wydrę, dzika, muflona lub orła, musisz to zgłosić. Kolizje z reniferami również trzeba zgłaszać. Kroki:

  • Natychmiast zadzwoń pod 112 i powiadom policję.
  • Oznacz miejsce na poboczu, w którym zwierzę zniknęło. Użyj taśmy do oznaczania wypadków ze zwierzętami, jeśli ją masz, a jeśli nie, czegoś wyraźnie widocznego, na przykład plastikowej torby.
  • Ustaw trójkąt ostrzegawczy, jeśli to potrzebne.
  • Nie podążaj za rannym zwierzęciem i nie śledź go samodzielnie. Policja kontaktuje się ze specjalnie wyszkolonym myśliwym.
  • Pozostań dostępny telefonicznie przez jakiś czas na wypadek, gdyby tropiciel potrzebował dodatkowych informacji.

Te kroki obowiązują, nawet jeśli zwierzę nie wygląda na ranne. Trafikverket dodaje jeden wyjątek od zatrzymania się dokładnie w tym miejscu: po kolizji z dzikiem, niedźwiedziem, rysiem lub wilkiem jedź dalej 200 metrów, zanim się zatrzymasz, a potem oznacz miejsce i zadzwoń na policję.

Typowe pułapki na egzaminie teoretycznym

  • „Zwierzę uciekło bez szwanku, więc nie ma zgłoszenia." Obowiązek zgłoszenia i oznaczenia miejsca obowiązuje, nawet jeśli zwierzę nie jest widocznie ranne.
  • Pójście za rannym łosiem do lasu. Nie wolno ci go śledzić samodzielnie.
  • Światła drogowe za wolnym pojazdem. Nie wolno ich używać tuż za innym pojazdem.
  • Wyprzedzanie ciągnika przed szczytem wzniesienia. Zabronione, jeśli potrzebujesz pasa z przeciwka, a widoczność jest ograniczona.
  • 70 jako cel. 70 to podstawowe maksimum, a zakręty, szczyty wzniesień i wąskie drogi wymagają mniej.

FAQ

Jaki jest limit prędkości na szwedzkich drogach wiejskich?

Poza obszarem zabudowanym podstawowy limit to 70 km/h, chyba że znaki pokazują inaczej. Wiele dróg ma znaki 80, 90, 100 lub 110 km/h.

Czy muszę zgłosić potrącenie zająca lub lisa?

Obowiązek zgłoszenia opisany przez Polisen obejmuje konkretne gatunki: niedźwiedzia, wilka, rosomaka, rysia, łosia, jelenia szlachetnego, sarnę, wydrę, dzika, muflona i orła, a także renifery. Zająca i lisa na tej liście nie ma.

Kiedy ryzyko zderzenia z łosiem jest największe?

Trafikverket wskazuje świt i zmierzch, wiosnę oraz jesienny sezon łowiecki jako okresy wymagające szczególnej czujności.

Pytania o drogi wiejskie, znaki A19 i kolizje ze zwierzętami możesz ćwiczyć w Körkort Hero, w 16 językach, łącznie z dokładnymi krokami po uderzeniu zwierzęcia.

<!-- seo-related:2026-05-22 -->

Powiązane poradniki o prawie jazdy w Szwecji

Kontynuuj z tymi powiązanymi tematami w tym samym języku: